روستای ابیانه در دامنه کوه کرکس و در ۴۰ کیلومتری شمال‌غرب نطنز قرار دارد. این روستا یکی از کهن‌ترین روستاهای ایران است که با خانه‌های سرخ‌رنگ، کوچه‌های پلکانی، پوشش سنتی مردم و آثار تاریخی متعدد، از مهم‌ترین مقاصد گردشگری کشور به شمار می‌رود.

اطلاعات روستا

جمعیت

حدود ۵۰۰ نفر

اقوام ساکن

ساکنان بومی ابیانه با حفظ آداب و رسوم و فرهنگ کهن ایرانی زندگی می‌کنند.

گویش و لهجه

گویش مردم ابیانه از کهن‌ترین گویش‌های زبان فارسی و دارای ریشه‌های پهلوی است.

جاذبه های گردشگری

آتشکده هارپاک، مسجد جامع، قلعه‌های تاریخی، خانه‌های سرخ‌رنگ، بافت پلکانی و زیارتگاه‌های تاریخی.

فرهیختگان و نامداران

ابیانه بیشتر به میراث فرهنگی، آیین‌های سنتی و معماری تاریخی خود شهرت دارد و نامدارترین سرمایه آن فرهنگ بومی مردم روستاست.

صنایع دستی

گیوه‌بافی، گلیم‌بافی، قالی‌بافی، زیورآلات دست‌ساز و تولید خشکبار از مهم‌ترین صنایع دستی و سوغات روستا هستند.

کشاورزی

تولید گردو، بادام، سیب، گلابی، زردآلو، آلو، گندم، جو و سیب‌زمینی از محصولات اصلی روستاست.

دامداری

دامداری سنتی و تولید لبنیات محلی در کنار کشاورزی از مشاغل اصلی مردم روستا است.

آمار و اطلاعات